مسجد سلیمانیه 

مسجد سلیمانیه در استانبول از مسجدهای جامع این شهر است که در سال‌های ۱۵۵۰ تا ۱۵۵۷ ساخته شد. این مسجد را معمار بزرگ عثمانی خواجه معمار سنان آغا به‌ دستور پادشاه عثمانی سلطان سلیمان اول طرح کرد. ارتفاع گنبد این مسجد ۵۳ متر و قطر گنبد ۲۷٫۵ متر است. بنا به سنت عثمانی این مسجد چهار منار (گل‌دسته) دارد که نشانه مسجدهائی است که به امر شاهان ساخته می‌شد. سبک معماری آن، مانند دیگر کارهای سنان و معماران عثمانی ترکیبی از سبک معماری بیزانسی و اسلامی است. بر پایهٔ رسم آن دوره این مسجد دارای ساختمان‌های جنبی مانند مدرسه و حمام و کتابخانه و کاروانسرا و بیمارستان و آشپزخانه عمومی نیز بوده‌است. این‌گونه ساختمان‌های جنبی را «کلیهٔ مسجد» می‌نامیدند. در باغ پشت این مسجد آرامگاه‌های سلیمان یکم و همسر و دخترش نیز آرامگاه‌های سلیمان دوم و احمد دوم قرار دارد.

بهترین راه رسیدن به مسجد سلیمانیه از طریق خیابان پروفسور صدیق سامی اونار، در حومه ی بازار می باشد. این خیابان هنوز به اسم “کوچه ی معتاد ها” شناخته می شود زیرا چایخانه واقع در آن در گذشته حشیش می فروخته است. بعد از کوچه وارد یک ورودی می شوید که در دیوار های اطراف مسجد واقع شده است، این مسیر چشم اندازی از باغ های زیبا داراست. بعدِ گذر از وضوخانه وارد حیاط خواهید شد، وسط حیاط یک آبنمای وضو قرار دارد. قبل از ورود به خود مسجد، چهار مناره قابل مشاهده هستند؛ این تعداد مناره تنها برای مساجدی که شخص سلطان دستور ساخت آن ها را می داد مجاز بودند. مناره ها مجموعا ده گالری یا بالکن دارند؛ تعداد مناره ها نشان دهنده ی این حقیقت است که سلیمان کبیر دهمین سلطان عثمانی بوده است.


ستون هایی که تکیه گاه گنبد هستند بسیار مبتکرانه داخل دیوار ها جاسازی و پنهان شده اند. دکوراسین داخلی با وجود ساده بودن بسیار تاثیرگذار و دلنشین است، مخصوصا هنگامیکه نور خورشید از 200 پنجره ی رنگی مسجد به داخل آمده و فضا را روشن می کند. همانند دیگر بناهای تاریخی واقع در استانبول، مسجد بلایای بسیاری را متحمل شده است. در سال 1660، آتش گریبانگیر مسجد شد و پس از آن سلطان محمد چهارم دستور مرمت آن را داد. در سال 1766 بخشی از گنبد در زلزله فرو ریخت و در اواسط قرن 19 نوسازی های لازم در آن بخش انجام شد. طی جنگ جهانی اول، مسجد بار دیگر آتش گرفت؛ از حیاط به عنوان انبار اسلحه استفاده شده بود و برخی از مهمات آتش گرفتند. مسجد بار دیگر در سال 1956 مرمت شد و از سال 2008 تحت تعمیرات بیشتری قرار گرفته است.

پشت مسجد سلیمانیه یک گورستان و دو آرامگاه شامل مقبره های سلطان سلیمان اول و همسرش روکسلانا ( خرم سلطان ) که به زیبایی بازسازی شده اند، مقبره ی دخترش مهریماه، مادرش صالحه دل آشوب و خواهرش آسیه قرار دارند. دقیقا خارج از دیوار های مسجد و جلوی بنا، آرامگاه معمار سنان واقع شده است. این آرامگاه برای عموم باز نیست.