شهر وین پایتخت اتریش یکی از بهترین مقاصد عالی برای گردشگران محسوب می شود. این شهر با فرهنگ های زیبا (موسیقی، تئاتر، کافیه گردی و…) یک مقصد لوکس و رویایی برای مسافرت محسوب می گردد. دریاتور در این مطلب قصد دارد مسافرانی را راهنمایی کند که قصد دارند به این شهر سفر کنند.

 

وین شهر موسیقی و کافه ها

ویَن یا ویِن یا ویانا (Vienna) پایتخت کشور اتریش و یکی از استان‌های نه‌گانه کشور اتریش محسوب می‌شود. این شهر بزرگترین شهر اتریش و نهمین شهر بزرگ در اتحادیه اروپا است. تا قبل از شروع قرن بیستم میلادی، وین بزرگترین شهر آلمانی زبان اروپا بود. وین میزبان بسیاری از سازمان های بین المللی بزرگ، از جمله سازمان ملل و اوپک است. این شهر در بخش شرقی اتریش واقع شده و در نزدیکی مرزهای جمهوری چک، اسلواکی و مجارستان قرار دارد.

به دلیل ابنکه این شهر شهرت بسیار بالایی در موسیقی دارد و به عنوان یکی از میراث داران موسیقی شناخته می شود، این شهر را شهر رویاها نیز می نامند. این نکته را نیز باید ذکر کردک که وین خانه اولین روان درمانگر جهان – سیگموند فروید بوده.
مرکز تاریخی وین غنی از مجموعه های معماری است، از جمله قلعه ها و باغ هایی به سبک باروک.
شهرت بالای وین بابت کیفیت زندگی در این شهر می باشد، بین سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ این شهر در رتبه دوم شهرهای دنیا برای زندگی قرار گرفت.
از نظر اقتصادی وین یکی از ثروتمندترین کشورهای اروپا می باشد.

تاریخ وین

این شهر در قرن ۵ پیش از میلاد مسیح بنا و به تدریج به پایتخت اتریش تبدیل شده‌است. نام وین از قدیم مترادف موسیقی، مجالس بزم و رقص والس بوده، اما در دوران پیش از جنگ جهانی اول روی دیگری هم داشت که بسیار ناخوشایند بود. شمار زیادی از اهالی شهر در بیغوله‌ها زندگی می‌کردند، و در سال ۱۹۱۳ حدود ۱۵۰۰ نفر از سکنه وین خودکشی کردند.
بعد از جنگ جهانی دوم قوای متفقین آن را به چهار قسمت تحت کنترل شوروی، آمریکا، انگلیس و فرانسه تقسیم کردند. بعد از آن که اتریش قبول کرد برای همیشه بی‌طرف بماند و به پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نپیوندد، نیروهای شوروی در سال ۱۹۵۵ از این شهر خارج شدند.
فیلم مرد سوم با بازی اورسون ولز در مورد فضای حاکم بر وین در دوران اشغال آن توسط قوای چهارگانه متفقین است. فیلمنامه این فیلم را گراهام گرین نوشته‌است.

سیاست

وین سومین شهر دنیاست که دفتر سازمان ملل متحد در آن قرار دارد و دفاتر بین‌المللی برخی از سازمان‌های جهانی مانند اوپک، OSZE و سازمان انرژی اتمی در این شهر استقرار یافته‌است.
بافت مرکزی شهر وین بنا به درخواست دولت این کشور در سال ۲۰۰۱ میلادی از جانب سازمان یونسکو به عنوان میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسیده‌است.
امروز وین امروز مرکز حزب سوسیال دموکرات (SPÖ) محسوب می شود. در طول دوره جمهوری اول (۱۹۳۴-۱۹۱۸)، سوسیال دموکرات های وین بسیاری از اصلاحات اجتماعی را انجام داد.

موسیقی، تئاتر و اپرا

وین پایتخت جهانی موسیقی است و در تمام جهان شهر و زادگاه بسیاری از آهنگسازان و بزرگان موسیقی شناخته می‌شود. دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین که یک دانشگاه دولتی است، بزرگترین و معتبرترین دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین است. همچنین مدرسه‌ها، هنرستان‌ها و کنسرواتوارهای خصوصی موسیقی فراوان دیگری نیز به آموزش علاقه‌مندان و هنرجویان موسیقی در وین می‌پردازند.

در وین ۳۵ خانه وجود دارد که بتهوون چندی در آن‌ها زندگی کرده‌است. معروف‌ترین ارکستر دنیا، ارکستر فلارمونیک وین است که چندین نسل در آن می‌نوازند. به‌طوری‌که گاه پدر، پسر و نوه در یک شب با این ارکستر اجرا دارند و علاقه به موسیقی به صورت سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود. با این ارکسترها چند موسیقیدان و نوازنده ایرانی نیز همکاری دارند.

معماری وین

شهر وین دارای معماری زیبایی می باشد، می توان گفت وین ترکیبی از تمامی سبک های معماری می باشد، از هنر نو گرفته تا باروک و رنسانس و دیگر سبک های معماری. یکی از زیباترین معماری های وین معماری مترو این شهر است.
معماری Wotrubakirche یکی از معماری های منحصر به فرد دنیا می باشد. اوج هنر معماری وین را می توان مربوط به دهه اول قرن ۱۹ دانست که آثار بسیاری از معمار بزرگ آدولف لوس ساخته شد.
بلندترین برج آسمانخراش ۲۲۰ متری در شمال دریای دانوب که در سال ۲۰۱۳ تکمیل شده است، بلندترین آسمان خراش در وین است.

فرهنگ کافه‌نشینی در وین

در وین فرهنگ کافه‌نشینی اهمیت بسیاری داشت و هنوز هم ادامه دارد. یکی از دلایل اهمیت زیاد کافه‌ها این بود که همه‌جور آدمی به آن‌ها می‌رفت، و در نتیجه حوزه‌ها و علایق مختلف به رشد یکدیگر کمک می‌کردند. در واقع، مرزهای نظری که بعدها در تفکر غربی خیلی پررنگ و برجسته شدند، در آن زمان کاملاً انعطاف‌پذیر بودند.

قصه‌ای وجود دارد که می‌گوید وقتی ترکان عثمانی در سال ۱۶۸۳ از ادامه محاصره وین منصرف شدند و عقب‌نشینی کردند، گونی‌های قهوه زیادی را در اطراف شهر به جای گذاشتند، و اولین کافه‌های وین با استفاده از این گونی‌های قهوه به‌راه افتاد.

چارلز امرسون، نویسنده کتاب «۱۹۱۳: در جستجوی جهان پیش از جنگ بزرگ» می‌گوید: «فرهنگ کافه نشینی، و بحث و گفتگو در کافه‌ها هنوز هم بخش مهمی از زندگی وینی است. حلقه روشنفکران وینی نسبتاً کوچک بود و همه یکدیگر را می‌شناختند و این باعث می‌شد که تبادل ایده‌ها از حوزه‌های فرهنگی مختلف به‌راحتی انجام شود.»

او اضافه می‌کند که چنین وضعیتی برای دگراندیشان سیاسی و کسانی که از کشورشان فرار کرده بودند، مطلوب بود: «حکومت مرکزی قدرت فوق‌العاده زیادی نداشت و تا حدی سهل‌انگار بود. اگر در اروپا به‌دنبال جایی برای پنهان شدن بودید که بتوانید در آن با افراد جالب زیادی آشنا شوید، وین انتخاب مناسبی بود.»

کافه لانتمان (Café Landtmann)، پاتوق فروید، هنوز در بلوار معروف رینگ است. این بلوار به‌دور منطقه تاریخی مرکزی شهر، موسوم به اینر اشتات (Innere Stadt)، کشیده شده‌است.

تروتسکی و هیتلر مشتری کافه سنترال (Café Central) بودند که با کافه لانتمان فقط چند دقیقه پیاده فاصله داشت.

گردشگری وین

وین در همه روزهای سال پذیرای عده زیادی از جهانگردان است و در سال حدود ۷ میلیون توریست از آن بازدید می‌کنند که بر اساس آمار، در سال ۲۰۰۴ این جمعیت چیزی در حدود ۵/۳ میلیون نفر بوده‌است.

در زیر ما تعدادی از مکان های گردشگری را به شما معرفی می کنیم:

موزه ملکه سی‌سی (Queen Sisi Museum)

کلیسای سنت‌استفان (St. Stephen’s Cathedral)

قصر شونبرون (Schönbrunn Palace)

هافبورگ (Hofburg)

موزه آلبرتینا (Albertina)

قصر بلویدیر (Palace of blondie)

موزه‌ تاریخ هنر / کونست‌هیستوریشز موزیوم (Musician Constanze)

کلیسای جامع سنت اشتفان (St. Stephen’s Cathedral)

رینگ بلواری (Vienna Ring Road)

منبع: en.wikipedia.org