در ادامه مبحث مربوط به جاذبه های شهر پاریس دریاتور به بخش دوم و پایانی این مطلب رسیده است. همانگونه که در مطلب اول نیز بیان کردیم این بیست جاذبه تنها بخشی از دیدنی های شهر عشاق است.

با ما همراه باشید تا با جاذبه های پاریس آشنا شوید؛

 

در پاریس از کدام دیدنی ها بازدید کنیم؟ | بخش دوم

11- مرکز ژرژ پمپیدو  (Centre Georges Pompidou)

نام مؤسسه هنری و فرهنگی است که در سال ۱۹۷۷ به‌نام ژرژ پمپیدو رئیس‌جمهور فرانسه در پاریس برپا شد. این گالری بزرگ‌ترین موزهٔ هنر مدرن در جهان است که ۱۷۷۰۰ متر مربع سطح زیربنا دارد. این مرکز شامل موزه ملی هنر مدرن، مرکز طراحی صنعتی، اداره توسعه فرهنگی است. نمایشگاه‌های هنری و فرهنگی نیز همیشه در آن برپا است. دو ارگان مهم دیگر یعنی کتابخانه عمومی مرجع و بنیاد پژوهش و هماهنگی موسیقی و آکوستیک نیز بخشی از این مرکز است. ژرژ پمپیدو رئیس جمهوری وقت فرانسه پس از بنیانگذاری موسسه پژوهش‌های تطبیقی، مدیریت آن را به پیر بولز آهنگساز و مولف پیشروی فرانسوی سپرد. اندیشه ابتدایی بولز در موسسه، گسترش پژوهش در زمینه منابع نوین صوتی، آموزش آزاد و کمک به شکوفایی نسل جوان آهنگساز بود. معماری این ساختمان بی‌همتا و در زمان خود جنجال‌برانگیز بوده. این ساختمان را رنزو پیانو و ریچارد راجرز طرح کردند. در این طرح تمام لوله‌کشی‌ها و کانال‌های تهویه‌هوا و سیم‌کشی برق در بیرون ساختمان ودر معرض دید قرار دارد.

 

12- گورستان پر-لاشز (Père Lachaise Cemetery)

این گورستان با ۴۳ هکتار مساحت، بزرگ‌ترین گورستان پاریس و از مشهورترین گورستان‌های جهان است. گفته می‌شود این گورستان که در منطقه ۲۰ پاریس واقع شده، پربازدیدترین گورستان جهان است. همچنین به دلیل اینکه اولین گورستان شهر می‌باشد حائز اهمیت است. این گورستان یادگار سه جنگ می‌باشد. مشاهیر فراوانی در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شده‌اند. هر ساله بیش از ۳٫۵میلیون بازدیدکننده دارد که بیشترین آمار در کل جهان به‌شمار می‌آید. (صادق هدایت داستان نویس بزرگ ایرانی در این گورستان دفن شده است)

 

13- طاق پیروزی / طاق نصرت تریومف (Arc de Triomphe)

بنایی است در پاریس واقع در میدان شارل دوگل و در انتهای غربی خیابان شانز الیزه. این بنا به افتخار سربازانی ساخته شده که در طول تاریخ و به ویژه در دوران حکومت ناپلئون جان خود را در راه فرانسه فدا کرده‌اند. در دیوارهای داخلی و بر فراز این طاق نصرت نام فرماندهان نیروهای فرانسوی در این جنگ‌ها نقش بسته است. در زیر این بنا نیز مقبره یکی از سربازان گمنام جنگ جهانی اول واقع شده است. در پایین و در ضلع شرقی این بنا (به سمت شانزه لیزه) آتشی به یاد سرباز گمنام همواره شعله‌ور است که هر بعدازظهر طی مراسمی خاص با گاز طبیعی آتش آن را تجدید می‌کنند.این بنا به عنوان مرکز محور تاریخی پاریس در نظر گرفته می‌شود. طاق پیروزی در سال ۱۸۰۶ توسط ژان-فرانسوا-ترز شالگرین طراحی شد. در طراحی این بنا اشکال زنان و مردان جوان و برهنه فرانسوی به نمایش درآمد که با دست خالی در برابر سربازان آلمانی که سراپا زره‌پوش بودند در حال مبارزه هستند. ارتفاع بنا ۴۹٫۵ متر، عرض آن ۴۵ متر و عمق این بنا ۲۲ متر است. این طاق نصرت بزرگترین طاق نصرت موجود در جهان است.

 

14- میدان کنکورد (Place de la Concorde)

از میدان‌های مشهور شهر پاریس است و در انتهای شرقی خیابان شانز الیزه قرار گرفته است. در گذشته این میدان به نام لویی پانزدهم نامیده می‌شد. در طول انقلاب اول فرانسه و در دوره معروف به ترور دستگاه مشهور گیوتین در این میدان نصب شده بود. سر بسیاری از رجال آن دوره فرانسه نظیر آنتوان لاوازیه کاشف اکسیژن، لویی شانزدهم و ماری آنتوانت در این میدان به زیر گیوتین رفت. در این میدان و در حاشیه خیابان رویال ساختمان وزارت دریاداری فرانسه، هتل کریلیون و سفارت ایالات متحده قرار دارد. در سوی دیگر میدان باغ تویلری که به موزه لوور منتهی می‌شود قرار گرفته است. در مرکز این میدان ستون تاریخی ابلیسک قرار دارد. این ستون از سوی والی مصر، محمدعلی پاشا به فرانسه هدیه شده است. قدمت این ستون به دوره رامسس دوم می‌رسد و قدیمی‌ترین اثر موجود در فضای شهری پاریس است.

 

15- کتابخانه ملی فرانسه (National Library of France)

کتابخانه ملی فرانسه یا بیبلیوتک ناسیونال در پاریس، زمانی بزرگ‌ترین کتابخانه ملی در جهان بود. سابقهٔ تأسیس آن به سال ۱۳۶۸ میلادی بازمی‌گردد. اکنون بیش از بیست میلیون جلد کتاب در آن نگهداری می‌شود. هستهٔ اصلی و اولیه کتابخانه را مجموعهٔ شارل پنجم تشکیل می‌دهد که در سال ۱۳۶۸میلادی، کتابخانه‌ای اختصاصی با تقریباً ۱۰۰۰ نسخه خطی را در یکی از تالارهای ساختمان لوور برای خود دایر کرد. در زمان لویی یازدهم (۱۴۸۳–۱۴۶۱) تعدادی نسخه خطی و کتاب‌های چاپی مصادره‌شده به آن افزوده شد. شارل هشتم و لویی دوازدهم نیز به توسعه آن پرداختند و محل کتابخانه با تغییر محل اقامت پادشاهان، از قصری به قصر دیگر تغییر می‌کرد. در سال ۱۵۲۳ سرپرستی کتابخانه به «گیوم بوده» دانشمند مشهور علوم انسانی واگذار گردید و محل آن در قصر فونتن بلو تثبیت گردید.

 

16- کاخ الیزه (Élysée Palace)

کاخ الیزه مقر رسمی ریاست جمهوری، محل اقامت رئیس‌جمهور و محل تشکیل جلسات هیت وزیران کشور فرانسه است. این کاخ در محله سنت اونوره پاریس واقع است. این کاخ بین سال‌های ۱۷۱۸ تا توسط آرماند-کلود مویه آرشیتکت فرانسوی به سبک کلاسیک برای اقامت کنت دِورو ساخته شد. 

 

17- پل الکساندر سوم (Pont Alexandre III)

این پل در شهر پاریس بر روی رودخانه سن می‌باشد که محل اتصال محله‌های شانزلیزه، برج ایفل و لس اینولید است. این پل به سبک هنرهای نو و با کمک هنر مجسمه‌سازی مابین سال‌های ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده‌است. این پل برای اتحاد کشورهای روسیه و فرانسه به نام تزار الکساندر سوم روسیه نام‌گذاری شد. پل پونت الکساندر سوم توسط دو معمار به نام‌های جوسف کاسیان-برنارد و گاستون کوسیان ساخته شده. از ویژگی‌های این پل نصب ۴ مجسمه برنزی اسب بال‌دار در چهار طرف آن است که بر روی پایه‌هایی با ارتفاع ۱۷ متر قرار گرفته‌اند.

 

18- بلوار سن-ژرمن (Boulevard Saint-Germain)

بلوار وسیعی است که در سمت جنوبی رود سن واقع شده. طول این بلوار ۳۱۵۰ متر و عرض آن حدود ۳۰ متر می‌باشد. سن ژرمن بصورت نیم دایره از پل سولی در شرق، به پل کنکورد در غرب می‌پیچد و از محله‌های پنجم و ششم و هفتم پاریس می‌گذرد.
بلوار سن-ژرمن بخاطر محله‌هایی که در مسیرش واقع شده اند بسیار معروف می‌باشد این محله‌ها عبارتند از:
* مسیر اصلی محله لاتن با بلوار سن میشل.
* محله سن-ژرمن دپره که نامش را از آن به عاریت گرفته است.
* حومه سن-ژرمن که مرکز هتل‌های بسیار مجلل می‌باشد و مارسل پروست نویسنده فرانسوی در کتاب خود بنام در جستجوی زمان از دست رفته آن را توصیف نموده است.

 

19- اپرا گارنیه (Opéra Garnier)

کاخ گارنیه یا اپرا گارنیه محل برگزاری اپراهای شهر پاریس از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۸۹ میلادی با ۱۶۰۰ صندلی بوده‌است. این کاخ در ۱۸۶۲ توسط شارل گارنیه شروع به ساخت و در سال ۱۸۷۵ افتتاح شده‌است. نام این ساختمان از ۱۸۷۵ تا ۱۹۷۸ تئاتر اپرا و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ به نام تئاتر اپرا ملی پاریس نام‌گذاری شده بود.

 

20- دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای (École nationale supérieure des Beaux-Arts)

نام برجسته‌ترین مدرسه عالی مربوط به هنرهای زیبا در کشور فرانسه است که در شهر پاریس قرار دارد. مدرسه هنرهای زیبای پاریس در سال ۱۶۴۸ میلادی توسط شارل لبرون نقاش مشهور فرانسوی، توسعه مطالعات در زمینه‌های نقاشی، طراحی، مجسمه‌سازی، جواهرسازی و معماری تحت عنوان آکادمی علوم نقاشی و مجسمه‌سازی تأسیس شد. 

منبع: wikipedia.org